หลักเกณฑ์ในการประเมินการบริหารงานภาครัฐของ วิลเลียม ดันน์ (William Dunn.)

หลักเกณฑ์ในการประเมินการบริหารงานภาครัฐของ วิลเลียม ดันน์ (William Dunn: 1980) โดยการประเมินของภาครัฐทั่วไปอาศัยเกณฑ์การพิจารณาใน 6 ประการ ได้แก่ การประเมินประสิทธิผล  การประเมินประสิทธิภาพ  การประเมินความพอเพียง  การประเมินความเป็นธรรม  การประเมินการตอบสนองความต้องการ และการประเมินความเหมาะสม รายละเอียดมีดังนี้

เกณฑ์การประเมินผล

ในการประเมินผลของภาครัฐมีเกณฑ์มาตรฐานที่ใช้ในการพิจารณาที่สำคัญ 6 ประการ[1] ดังนี้

1.1) การประเมินด้านประสิทธิผล มีลักษณะเกี่ยวข้องกับการวัดผลในรูปของสินค้าและบริการ หรือจำนวนเงินที่ตอบสนองต่อวัตถุประสงค์ของการดำเนินงานขององค์การ เช่น การสร้างสะพานลอยส่งผลต่อการลดลงของอุบัติเหตุ การทำถนนลาดยาง ดีกว่าการทำถนนด้วยดินลูกรัง เพราะทำให้การคมนาคมสะดวกและบรรลุวัตถุประสงค์ของโครงการ

1.2) การประเมินด้านประสิทธิภาพ เป็นการพิจารณาที่ยึดหลักความประหยัดประกอบกัน โดยมีเหตุผลทางเศรษฐกิจและการบรรลุประสิทธิผลร่วมอยู่ด้วย เช่น ในการสร้างสะพานลอยของสองแห่ง ที่บรรลุวัตถุประสงค์ด้านอุบัติเหตุเช่นเดียวกัน แห่งที่ใช้ต้นทุนในการสร้างต่ำกว่ามีประสิทธิภาพมากกว่า หรือการใช้รถยนต์สองคันเดินทางไปที่ที่หมายเดียวกัน รถยนต์ ที่ใช้น้ำมันหรือระยะเวลาน้อยกว่า ย่อมมีประสิทธิภาพมากกว่า

1.3) การประเมินด้านความพอพียง เป็นการพิจารณาถึงผลของการดำเนินงานหรือให้บริการจากทางเลือกต่างๆ ของรัฐว่าผลของการให้บริการนั้น ได้ตอบสนองต่อประชาชนผ่านทางเลือกในการดำเนินการต่างๆแล้วผลสุดท้ายในการให้บริการนั้นตอบสนองได้พอเพียงและทั่วถึงเพียงใด

1.4) การประเมินด้านความเป็นธรรม เกี่ยวข้องกับหลักเหตุผลด้านกฎหมายและความเป็นธรรมของสังคม ซึ่งผลการดำเนินงานของรัฐนั้นจะต้องกระจายผลประโยชน์มาสู่ประชาชนกลุ่มต่างๆอย่างเท่าเทียม โดยพิจารณาจากความเป็นธรรมจากการดำเนินงานผ่านนโยบายต่างๆของรัฐ เช่น นโยบายด้านการศึกษา นโยบายด้านสาธารณสุข นโยบายด้านที่อยู่อาศัย และสวัสดิการต่างๆของรัฐ เป็นต้น

1.5) การประเมินด้านการตอบสนองความต้องการ เป็นการพิจารณาว่าการดำเนินการของรัฐ หรือหน่วยงานนั้นได้ตอบสนองต่อกลุ่มเป้าหมายและเป็นไปตามความต้องการจริงๆหรือไม่ โดยบางครั้งเมื่อการดำเนินการมีการบรรลุประสิทธิภาพ ประสิทธิผลและ ความพอเพียง ในการพิจารณาเกณฑ์ในด้านนี้ต้องทำให้แน่ใจว่าได้ตอบสนองต่อกลุ่มต่างๆอย่างครบถ้วนหรือไม่ เช่น การดำเนินโครงการกีฬาฟุตบอล ไม่อาจตอบสนอง ความพึงพอใจต่อทุกกลุ่มได้

1.6) เกณฑ์การประเมินด้านความเหมาะสม    เป็นการพิจารณาในเชิงเหตุผลที่มีต่อการกำหนดวัตถุประสงค์ว่า วัตถุประสงค์ที่ได้กำหนดนั้นมีความเหมาะสมหรือไม่ โดยเกณฑ์ประสิทธิภาพ เกณฑ์ความเป็นธรรมจะไม่ได้ทำการพิจารณาถึงประเด็นดังกล่าว เกณฑ์ด้านความเหมาะสมจำเป็นจะต้องพิจารณาถึง “คุณค่า” ของวัตถุประสงค์ที่จะดำเนินการเพราะได้ส่งผลกระทบต่อการนำไปปฏิบัติและสิ่งที่จะเกิดขึ้นทั้งหมด

[1] William N Dunn. Public policy Analysis: An Introduction. New York: Prentice-Hall, 1980

955 total views, 6 views today