ความหมายของภูมิศาสตร์การท่องเที่ยว

ภูมิศาสตร์การท่องเที่ยว (Tourism Geography) หมายถึง การศึกษาภูมิศาสตร์ทางกายภาพเพื่อนำไปใช้เป็นพื้นฐานความรู้ในด้านการวางแผน การพัฒนา และการอนุรักษ์แหล่งท่องเที่ยวประเภทต่าง ๆ รวมทั้งการศึกษาภูมิศาสตร์มนุษย์ทำให้เกิดความเข้าใจในความสัมพันธ์ด้านเศรษฐกิจ สังคมและวัฒนธรรมที่แตกต่างกันในแต่ละแหล่งท่องเที่ยว ทำให้สามารถเชื่อมโยงสู่การสร้างสรรค์กิจกรรมการท่องเที่ยวที่หลากหลายได้อย่างเป็นรูปธรรม โดยมุ่งเน้นที่ปัจจัย 3 ประการ คือ ที่ตั้งของแหล่งท่องเที่ยว สิ่งแวดล้อมทางกายภาพของสถานที่นั้น และความสัมพันธ์ของมนุษย์และสิ่งแวดล้อม (ธนวัฒน์ ขวัญบุญ, 2554)

ดังนั้นการเชื่อมโยงภูมิศาสตร์กับปรากฏการณ์ของการท่องเที่ยวควรประกอบด้วย 3 องค์ประกอบ ดังนี้ (Leiper, 1979 อ้างใน สมยศ วัฒนากมลชัย, 2557; บังอร บุญปั้น, 2558)

  1. พื้นที่ภูมิลำเนาของนักท่องเที่ยว (Traveller Generating Regions) หมายถึง พื้นที่ท้องถิ่นที่นักท่องเที่ยวพักอาศัยตามปกติ เช่น ประเทศ ภาค จังหวัด หมู่บ้าน เป็นต้น ซึ่งจัดเป็นบริเวณที่เป็นจุดเริ่มต้นของการท่องเที่ยว จึงควรมีการศึกษาว่าถิ่นที่อยู่ของนักท่องเที่ยวแต่ละพื้นที่มีสภาพภูมิศาสตร์ เศรษฐกิจ ชีวิตความเป็นอยู่ และพฤติกรรมของนักท่องเที่ยวเป็นอย่างไร
  2. พื้นที่แหล่งท่องเที่ยว (Tourist Destination Region) หมายถึง บริเวณที่เป็นจุดหมายปลายทางที่นักท่องเที่ยวเดินทางไปตามวัตถุประสงค์ของแต่ละคน ควรศึกษาปัจจัยต่าง ๆ ทางภูมิศาสตร์ในแต่ละพื้นที่ประกอบด้วย เช่น สภาพภูมิประเทศ สภาพภูมิอากาศ สภาวะเศรษฐกิจ สภาพสังคม กฎหมายและกฎระเบียบ รวมทั้งสิ่งอำนวยความสะดวกด้านการท่องเที่ยว เช่น ที่พัก ร้านอาหาร ร้านขายของที่ระลึก เป็นต้น ที่มีผลกระตุ้นให้นักท่องเที่ยวเดินทางท่องเที่ยวทั้งภายในและระหว่างประเทศ
  3. พื้นที่ระหว่างการเดินทาง (Transit Route Region) หมายถึง เส้นทางและพื้นที่ระหว่างทางที่นักท่องเที่ยวใช้ในการเดินทางจากภูมิลำเนาไปยังแหล่งท่องเที่ยว เช่น ระบบคมนาคมขนส่ง สถานีบริการน้ำมัน ศูนย์บริการข้อมูลการท่องเที่ยว ร้านอาหารและเครื่องดื่ม จุดพักรถ เป็นต้น

 

ที่มา : วรรณา ศิลปอาชา (2562) ภูมิศาสตร์การท่องเที่ยวไทย (หน่วยที่ 2) ในเอกสารการสอนชุดวิชาการจัดการทรัพยากรการท่องเที่ยวไทยอย่างยั่งยืน. นนทบุรี: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช

596 total views, 4 views today