เรื่องเล่าจากห้องเรียนโครงการกำนัน จังหวัดบุรีรัมย์รุ่น 3

ข้าพเจ้าได้มีโอกาสไปสอนนักศึกษาโครงการกำนันซึ่งประกอบไปด้วยกำนัน ผู้ใหญ่บ้าน ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้าน สารวัตรกำนัน แพทย์ประจำตำบล ซึ่งเป็นผู้นำชุมชนของตำบลและหมู่บ้านในจังหวัดบุรีรัมย์ นักศึกษาในห้องมีรวมประมาณ 60 ท่านในวิชาสหกรณ์ วิสาหกิจชุมชนและการจัดการการตลาด ซึ่งเป็นวิชาที่ผู้นำชุมชนสามารถนำความรู้ไปถ่ายทอดให้กับลูกบ้านของตนได้

ชั้นเรียนมีประธานรุ่นเป็นกำนันที่อยู่ในอำเภอนางรอง และเคยเป็นดาราภาพยนตร์มาก่อน ประธานรุ่นของห้องเรียนนี้เป็นผู้มีอัธยาศัยดี ใจกว้างโอบอ้อมอารีและมีภาวะผู้นำสูง ทำให้ในห้องเรียนมีความสมัครสมานสามัคคี มีการลงขันเล่นรุ่นเพื่อจัดหาอาหารมาทานร่วมกันในมื้อกลางวัน ทั้งนี้ได้มีการจัดเตรียมอาหารสำหรับอาจารย์ผู้สอนด้วย โดยส่วนตัวข้าพเจ้าเป็นมังสวิรัติ เมื่อทางนักศึกษาทราบ ได้มีการจัดเตรียมอาหารมังสวิรัติสำหรับข้าพเจ้า แสดงถึงความมีน้ำใจที่มีต่อผู้สอนเป็นอย่างดี

การจัดโครงการความร่วมมือในการให้การศึกษาระดับชั้นปริญญาตรีของมหาวิทยาลัยฯ และกระทรวงมหาดไทยให้กับผู้นำชุมชน จะช่วยเพิ่มศักยภาพความรู้ความสามารถของผู้นำชุมชน ซึ่งนำไปพัฒนาท้องที่ของตนได้

นักศึกษาผู้นำชุมชนในห้องเรียนนี้ มีความสมัครสมาน สามัคคีช่วยเหลือในด้านการเรียน เป็นอย่างดี การสร้างความสามัคคีในห้องเรียนเป็นส่วนหนึ่งของการพัฒนาทักษะความสามารถของนักศึกษา ซึ่งความสามัคคีเป็นสิ่งสำคัญ การสร้างความสมัครสมานสามัคคีให้เกิดขึ้นในชุมชน ย่อมต้องเริ่มจากผู้นำของชุมชนก่อน

การทำงานร่วมกันเป็นทีม การแบ่งงานในการรับผิดชอบงานกลุ่มมีส่วนช่วยให้นักศึกษาทำงานร่วมกันเป็นทีม แลกเปลี่ยนความคิดเห็นเพื่อทำแผนงาน ทำให้เกิดการยอมรับซึ่งกันและกันอันจะนำไปสู่การสร้างความสามัคคีในหมู่คณะได้

ขากลับนักศึกษากำนันยังอุตสาห์หอบทุเรียนภูเขาไฟมาเป็นของฝาก แต่นำขึ้นเครื่องบินกลับกรุงเทพไม่ได้ …. เสียดายมาก

ห้องเรียนนักศึกษา กำนันผู้ใหญ่บ้าน และผู้นำชุมชน ของจังหวัดบุรีรัมย์นี้ ทำให้ข้าพเจ้าประทับใจในมิตรภาพที่ดีงาม และความตั้งใจในการเรียนเป็นอย่างยิ่ง ขอบคุณที่มาร่วมงาน 40 ปีสาขาวิชาวิทยาการจัดการ ซึ่งเป็นยาฉลองครบรอบ 40 ปีของการก่อตั้งสาขาวิชาวิทยาการจัดการ

ปล. รูปที่ถ่ายงาน 40 ปี วจ “Take Me Home” ไม่มีภาพที่ถ่ายร่วมกันเลย ใครมีช่วยส่งมาให้หายคิดถึงกันนะคะ 

429 total views, 1 views today