(ภาษาไทย) ปฏิบัติการห่วงโซ่อุปทาน

ห่วงโซ่อุปทานมีสมาชิกจำนวนมาก ความสัมพันธ์ห่วงโซ่อุปทานมีเป็นลำดับชั้น แต่ละชั้นจะสัมพันธ์กับชั้นถัดไป เช่น ผู้บริโภคกับผู้ค้าปลีก ผู้ค้าปลีกกับผู้ค้าส่ง ความสัมพันธ์ห่วงโซ่อุปทานเกาะเกี่ยวกันเป็นโซ่ โซ่ที่เกาะเกี่ยวกันประกอบเป็นกระบวนการห่วงโซ่อุปทาน ดังนั้นปฏิบัติการห่วงโซ่อุปทานจะต้องบริหารอย่างเป็นกระบวนการและให้มีการเชื่อมต่อกันระหว่างขั้น รวมทั้งให้วงจรห่วงโซ่อุปทานเชื่อมโยงตลอดเส้นทางไหลของผลิตภัณฑ์เพื่อสร้างคุณค่าผลิตภัณฑ์ตามความต้องการของลูกค้าและให้ห่วงโซ่อุปทานมีกำไรสูงสุด ดังนี้
  1. ขั้นห่วงโซ่อุปทาน (Supply Chain Stages) ห่วงโซ่อุปทานเป็นการจัดการเคลื่อนย้ายและเก็บรักษาผลิตภัณฑ์ตั้งแต่จุดเริ่มต้นไปจนถึงจุดบริโภค การเคลื่อนย้ายผลิตภัณฑ์เกิดจากความต้องการสินค้าของผู้บริโภค ความต้องการสินค้าของผู้บริโภคทำให้ผู้จัดจำหน่ายสั่งซื้อสินค้าจากผู้ผลิตและผู้ผลิตสินค้าสั่งซื้อวัสดุจากซัพพลายเออร์ เป็นลำดับขั้นไป ภาพที่ 1 ผู้บริโภคซื้อสินค้าจากร้านค้าปลีก ร้านค้าปลึกสั่งซื้อสินค้ามาเติมสต็อกจากผู้ค้าส่ง เมื่อสินค้าคงคลังของผู้ค้าส่งลดลงก็จะสั่งซื้อจากผู้ผลิต ผู้ผลิตจัดทำแผนและตารางการผลิตเพื่อผลิตสินค้าสนองความต้องการของลูกค้า การผลิตสินค้าต้องใช้วัสดุเป็นปัจจัยการผลิตซึ่งผู้ผลิตสินค้าสั่งซื้อวัสดุจากผู้ผลิตวัสดุต่างๆ ซัพพลายเออร์เมื่อได้คำสั่งซื้อจากผู้ผลิตสินค้าก็จะสั่งซื้อวัตถุดิบและวัสดุจากซัพพลายเออร์ในเหนือน้ำถัดไปเพื่อนำมาใช้ผลิตผลิตภัณฑ์และทอดยาวออกไปจนถึงผู้ผลิตวัสดุต้นทางหรือจุดเริ่มต้น
  2. การเชื่อมต่อขั้นห่วงโซ่อุปทาน (Supply Chain Interface) การเชื่อมต่อขั้นห่วงโซ่อุปทานประกอบด้วยการเชื่อมต่อระหว่างผู้บริโภคกับร้านค้าปลีก ผู้ค้าปลีกกับผู้ค้าส่ง ผู้ค้าส่งกับผู้ผลิต ผู้ผลิตกับซัพพลายเออร์ชั้นที่ 1 ซัพพลายเออร์ชั้นที่ 1 กับซัพพลายเออร์ชั้นที่ 2 จนถึงผู้ผลิตต้นทาง ตามภาพที่ 1
ประสิทธิภาพห่วงโซ่อุปทานขึ้นอยู่กับการเชื่อมต่อ การเชื่อมต่อที่ไร้รอยต่อเพิ่มประสิทธิภาพของห่วงโซ่อุปทาน สมาชิกห่วงโซ่อุปทานจึงควรประสานงานและเชื่อมโยงสารสนเทศระหว่างกัน การประสานงานและแลกเปลี่ยนข้อมูลจะทำให้การเชื่อมต่อไร้รอยต่อ ระบบห่วงโซ่อุปทานก็จะสร้างคุณค่าให้กับผู้บริโภคและคู่ค้าได้ประโยชน์ด้วยกัน 123

ภาพที่ 1 แสดงระดับขั้น การเชื่อมต่อและวงจรห่วงโซ่อุปทาน

  1. วงจรห่วงโซ่อุปทานกิจกรรม (Supply Chain cycles and activity) วงจรห่วงโซ่อุปทานเริ่มต้นที่ผู้บริโภคหรือลูกค้าสุดท้ายสั่งหรือซื้อสินค้าจากผู้ค้าปลีก ผู้ค้าปลีกขายสินค้าออกไปก็จะต้องสั่งซื้อจากผู้ค้าส่งมาเติมสต็อก เมื่อสินค้าคงคลังของผู้ค้าส่งลดลงก็สั่งซื้อสินค้าจากผู้ผลิต ผู้ผลิตไม่มีสินค้าคงคลังหรือมีน้อยก็จะผลิตเพิ่ม การผลิตเพิ่มโรงงานต้องใช้วัสดุและสั่งซื้อจากซัพพลายเออร์ ซัพพลายเออร์ได้รับคำสั่งซื้อก็จะสั่งซื้อวัสดุจากซัพพลายเออร์ขั้นถัดไปทอดยาวจนถึงจุดเริ่มต้น
  2. การเชื่อมโยงกระบวนการห่วงโซ่อุปทาน (Supply Chain Process Linkage) ห่วงโซ่อุปทานประกอบด้วยกระบวนการต่างๆ กระบวนการเกิดขึ้นที่จุดเชื่อมต่อระหว่างขั้นห่วงโซ่อุปทาน การเชื่อมต่อประกอบเป็นวงจรห่วงโซ่อุปทาน วงจรห่วงโซ่อุปทานเป็นกระบวนการที่ประกอบด้วยกิจกรรมต่างๆ กิจกรรมห่วงโซ่อุปทานเกี่ยวข้องกับหลายฝ่ายในองค์กรและองค์กรภายนอก กิจกรรมเหล่านี้เชื่อมโยงกัน ดังนั้นจึงต้องบูรณาการและประสานงาน การเชื่อมต่อห่วงโซ่อุปทานเกิดขึ้นระหว่าง 2 องค์กรที่เป็นสมาชิกห่วงโซ่อุปทาน เช่นการเชื่อมต่อระหว่างผู้บริโภคกับผู้ค้าปลีก ผู้ค้าปลีกกับผู้ค้าส่ง ผู้ค้าส่งกับผู้ผลิต การเชื่อมต่อการเคลื่อนย้ายวัสดุและสินค้าตลอดห่วงโซ่อุปทานที่ไม่มีรอยต่อนั้นจะเป็นห่วงโซ่อุปทานที่สามารถตอบสนองความต้องการลูกค้าได้รวดเร็ว มีประสิทธิภาพและเกิดความยั่งยืน
การเชื่อมต่อวงจรห่วงโซ่อุปทานประกอบเป็นกระบวนการธุรกิจภายในองค์กรและกับองค์กรภายนอก กระบวนการห่วงโซ่อุปทานจะต้องมีการประสานงานตลอดเส้นทางเคลื่อนย้ายวัสดุและสินค้า การประสานงานที่มีประสิทธิภาพต้องใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและให้สารสนเทศนั้นเชื่อมโยงกันซึ่งจะเอื้อกับการประสานงาน และสามารถสื่อสารสองทางระหว่างสมาชิก อนึ่งการเชื่อมโยงสารสนเทศจะทำให้การตอบสนองความต้องการของลูกค้ารวดเร็ว ความสำเร็จการเชื่อมต่อกระบวนการห่วงโซ่อุปทานตลอดทางเดินผลิตภัณฑ์ขึ้นอยู่กับการประสานงานในทุกขั้นห่วงโซ่อุปทาน การประสานงานจะเกิดขึ้นเมื่อสมาชิกห่วงโซ่อุปทานมีการแบ่งปันข้อมูล การแบ่งปันข้อมูลจะขจัดภาวะสินค้าคงคลังที่มีมากจนเกินไป ประสิทธิภาพระบบห่วงโซ่อุปทานจะทำให้เกิดกำไรภายในห่วงโซ่อุปทานสูงสุด กำไรภายในห่วงโซ่อุปทานจะต้องมีการแบ่งปันระหว่างผู้มีส่วนได้เสียอย่างเป็นธรรม การแบ่งปันกำไรที่เป็นธรรมจะทำให้มีความไว้วางใจกัน ห่วงโซ่อุปทานขององค์กรจะเกิดความยั่งยืน บรรณานุกรม ชัยยนต์ ชิโนกุล.(2548). การจัดการโซ่อุปทานและลอจิสติกส์.พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ: ศูนย์หนังสือมหาวิทยาลัยศรีปทุม. ไชยยศ ไชยมั่นคง และมยุขพันธุ์ ไชยมั่นคง.(2557). การจัดการซัพพลายเชนและช่องทางการตลาด. พิมพ์ครั้งที่ 1. นนทบุรี: วิชั่นพรีเพลส. ธนิต โสรัตน์. (2550). การใช้ Supply Chain Best Practice เป็นกลยุทธ์ขององค์กร. สืบค้นเมื่อ 25 มกราคม 2560, จาก http://www.tanitsorat.com/view.php?id=131

185 total views, 1 views today

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.